امروز اون جمله روسو رو خوندم که می گفت:

 آزادی را فقط در مجسمه ان یافتم .

بعدا به این فکر افتادم که اصلا آزادی چیه ؟

هنوز جواب این سوال رو نمی دونم ولی اینو می دونم که خیلی ها جونشون رو به خاطر آزادی از دست دادن

آزادیی که روسو می گه من اونو فقط اونو تو مجسمه دیدم .مجسمه ای شناور بر روی آبهای اقیانوس اطلس .

آزادی؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

می دونی

از نظر من آزادی گذشته ازاستقلال سیاسی و اقتصادی و از این حرفا( که اون هم در واقع بی معنیه چون انسانها در هر شرایطی به هم نیازمندند . بزرگترین کشورهای دنیا و ثروتمندترینهاشون باز هم به کشور های فقیر وابسته اند بلاخره کسی باید باشه تا کالا هاشون رو بخره و بهشون پول بده تا پولدار بشه )

آزادی در فکر و اندیشه است .

خوب باید فاتحه این آزادی رو هم خوند .

هر کسی که ادعا می کنه من یه ذهن آزادو رها دارم داره لاف میزنه . نشون می ده که هنوز معنی آزادی رو نفهمیده .

همه ما انسانها ذهن و اندیشمون در بنده .

یعنی این بند ناخودآگاه گرد اندیشه ما بسته شده . باز شدنی هم نیست .

یه گره کوره .

یه مثال می زنم . مثلا همین دین :

از وقتی به دنیا اومدم

اسم مسلمون رو روم گذاشتن .

توی مهد کودک به جای مفاهیم زندگی بهم سوره قرآن یاد دادن .

 اومدم مدرسه کتاب قرآن گذاشتن جلومو گفتن بخون .

یه خرده که بزرگتر شدم گفتن باید روسری سرت کنی .توی جامعه اسلامی همه حجاب دارند .

اومدم دبیرستان و راهنمایی دیدم درس دینیمون  بیشترین واحد رو داره . 

توی تلویزیون ، توی جامعه و غیره  تماما  مسئله دین مطرح بوده و کسایی که به این مسئله اعتقاد نداشتن به جرم الحام کشتن . این حرفا فقط مختص من نیست همه انسانها در هر شرایطی که باشن جامعه روشون تاثیر مستقیم داره حالا توی جامعه ما این مسئله پر رنگ تره .

اصلا همین خرافات که تو اکثر خانواده ها به چشم می خوره  . همین چرت و پرتها  ، همشون جمع می شن و می شن همون مردابی که من قبلا گفتم .

می شه یه مرداب متعفن و هر چه بیشتر بگذره بیشتر توی این این مرداب غرق می شی ، یه دفعه به خودت می یای می بینی که ای وای من با این آرزوی پرواز چه کنم وقتی که پام توی این مرداب گیره . اما دیگه دیره . دیگه ذهن تو هم انباشته از مسائلی شده که چه تو خانواده ، چه تو جامعه ، تو ی مغزت تزریق کردن.

و وقتی بازم فکر می کنم میبینم که حق با روسوست .

آزادی را فقط در مجسمه آن یافتم .  

کسی می آید

کسی می آید

کسی که در دلش با ماست

کسی که در نفسش با ماست

در صدایش با ماست

عدالت یعنی چه ؟

عدالت به چی می گن ؟

نمی دونم مفهوم عدالت در نظر دیگرون چیه که همیشه منتظرن که یه کسی بیاد تا عدالت را بر قرار کنه .

حتی خدا هم نتونست عدالت رو بر قرار کنه چه برسه به یک انسان . اون هم یه انسان غائب ؟!!!!!!!!!!

عدالت در نظر من بی مفهومه .

الان هیچ تصور درستی از عدالت ندارم تا بیان کنم

هیچ تصوری

اصلا در ذهن من نمی گنجه که ممکنه روزی عدالت در سطح دنیا بر قرار بشه !!!!!!!!

چه جوری ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی؟

می گم

بازم بستگی داره به اینکه تعریفت از عدالت چی باشه

مثلا جبران میگه:

چگونه می توانم ایمانم را به عدالت زندگی از دست بدهم در حالی رویای کسانی که در بستری از پر می خوابند زیباتر از کسانی که سر بر زمین می گذارند نیست

اما نظر من این نیست .

ما در رویا زندگی نمی کنیم که بخوایم مفهوم عدالت رو بر اساس اون بسنجیم .

واقعیت اینه که من ثروتمندم و تو فقیر

واقعیت اینه که من زیبام و تو زشت

واقعیت اینه که من  دخترم و تو پسر در نتیجه آزادی های تو هم بیشتره

واقعیت اینه که من نا خواسته توی جهان سوم متولد شدم و تو در یک کشور پیشرفته .

واقعیت اینه که من گشنه ام و تو سیر سیر .

واقعیت اینه که من تو یک خانواده مذهبی رشد می کنم می شم یه زن مومن وتودر یک خانواده لاییک نمو می کنی و می شی کافر.

واقعیت اینه که من با هوشم و می شم مهندس و دکتر و تو عقب افتاده ای و مشکل ذهنی داری و تا آخر عمرت مجبوری با این زندگی بسوزی و بسازی .

یا من 100 سال عمر می کنم و تو جوون مرگ می شی ( زبونم لال )

واقعیت ها اینه . به نظر من ایناست که معیاره سنجشه عدالته و حالا کسی خواهد آمد که عدالت رو بر قرار می کنه

یعنی یه کسی میاد که

ثروتها مون رو بین همه یکسان تقسیم می کنه اون موقع دیگه نه من ثروتمندم نه تو فقیر .

همه یه شکل می شیم چون دیگه اون موقع نه من زیبام نه تو زشت .

اون موقع فکر کنم که حقوق دختر پسر هم با هم فرق نمی کنه .

اون موقع فکر کنم که حتی جهان سومی و جهان اولی هم وجود نداشته باشه چون کسی میاد که علم و ثروت کشور ها رو با هم تقسیم می کنه .

اون موقع حتی خانواده ها هم مثل هم می شن دیگه کسی نیست که از بی سوادی یا بی توجهی خانوادش عذاب بکشه و یه کس دیگه توی یه خا نواده روشنفکر باشه و همه کیف و حالا رو بکنه .

اون موقع فکر نکنم بچه ای عقب افتاده به دنیا بیاد چون عدالت بر قرار شده و اون کسی که اومده همه هوشا رو یکسان بین همه تقسیم کرده .

و.......................

کسی می آید که

سفره را می اندازد و نان را قسمت می کند

و پپسی را قسمت می کند

و باغ ملی را قسمت می کند

و شربت سیاه سرفه را قسمت می کند

و روز اسم نویسی را قسمت می کند

و...........

آیا همچین چیزی امکان پذیره ؟

امکان داره که جهان پر بشه از عدالت .

جهان که خیلی بزرگه

به نظرت می شه عدالت را فقط تو یه قاره

 یا نه

تو یه کشور

یا نه

تویه شهر

یا نه

تو یه محله

یا نه

تو یه خیا بون

یا نه

تو یه کوچه

یا نه

تو یه آپارتمان

یا نه

تو یه خونه

یا اصلا هیچ کدوم از اینا

آیا می شه عدالت رو فقط بین منو تو

فقط من و تو اجرا کرد .

می دونم که تو دلت می خندی .

حتی اجرای عدالت هم بین دو نفر هم امکان پذیر نیست

نمی شه که زیباییه ای منو تو یه اندازه باشه

نمی شه که منو تو هوش مون یه شکل باشه

نمی شه که پول و ثروتمون یه اندازه باشه

نمی شه که خانواده ها با هم  یه جور باشن

یا حتی عمرمن و توهم با هم متفاوته .

اصلا اگه قرار باشه همچین اتفاقی هم بیفته و کسی بیاد که عدالت رو در جهان بر پا کنه در اون صورت من چی می شم ؟

تو چی می شی ؟

کوروش ؟ داریوش ؟ سکینه و مرضیه و دیوید و هلن و لئوناردو وایزاک وگالیله و یاسوناری و بقیه چی می شن ؟

ما که یه عمر با این بی عدالتی ها زندگی کردیم و کسایی حتی جونشون رو تو این راه گذاشتن و کسایی که به خاطر این بی عدالتی ها زجر کشیدن ، کسایی که به خاطر بی عدالتی تو اجتماع گشنگی کشیدن و تو فقر زندگی کردن .

پس ما چی ؟

کو کسی که برای ما عدالت رو بر قرار کنه ؟

اون موقع که من رنگ عدالت رو ندیده از این دنیا رفتم

اون موقع دیگه اومدن کسی که می خواد عدالت رو بر قرار کنه به چه دردم می خوره ؟

حتی در اون صورت اومدنش هم یه نوع بی عدالتیه .

دراون صورت گستره عدلش هم فقط مختص یه دوره است

دوره ای که دیگه نه من وجود دارم نه تو .

نمی دونم

عدالت نزد من مفهوم گنگ و مبهمی دارد

چرا که عدالت صرفا یه تخیله

ما با این بی عدالتی ها خو گرفتیم و حتی برخی بی عدالتی ها رو نوعی عدالت می دونیم و از اونها لذت می بریم

و جالب اینجاست که اعتقاد داریم که کسی میاد و این افسانه رو تحقق می بخشه کسی که خودش یه توهمه .

بالاخره باید یه وعده ای به مردم شاکی داد یا نه ؟؟؟؟؟؟

وعده ی سر خرمن  .

و باز هم می گم

گاهی زندگی کردن در رویا خیلی خیلی شیرین تر از واقعیته....

کسی می آید..

و هر چه باد کرده باشد قسمت می کند

وسهم ما را هم می دهد

من خواب دیده ام ...

                                         . بهاره